اگر ایمان نباشد
زندگی تکیه گاهش چه باشد؟
اگر عشق نباشد
زندگی را چه آتشی گرم کند؟
اگر نیایش نباشد
زندگی را به چه کار شایسته ای صرف توان کرد؟
اگر انتظار مسیحی،امام قائمی،موعودی در دل نباشد
ماندن برای چیست؟
اگر میعادی نباشد رفتن چرا؟
اگر دیداری نباشد دیدن چه سود؟
واگر بهشت نباشد
صبر وتحمل زندگی
دوزخ چرا؟
تو به من خندیدی
و ندانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز...
سالها هست که در گوش من آرام آرام ...
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان
غرق این پندارم
که چرا ;
خانه کوچک ما
سیب نداشت
" حمید مصدق "
سلام
امیدوارم همیشه تو همه خونه ها سیبی واسه چیدن و تقدیم کردن به عزیزترین ها باشه ...
منم این شعرو با سیب محبت تقدیم میکنم به همتون ...
هر جا هستید مواظب خودتونو دلتون باشید
دوستون دارم
یا علی
روزگاری جاده بودم
جاده ای غرق تردد
جاده ای کز رفت وآمد
لحظه ای خالی نمی ماند
من که بسیاری رفیقان
را به آبادی رساندم
عاقبت خود ماندم وویرانه ی خود
ارزوی کربلا
ز دیده دارم ارزو به دل بود هوای تو
حسرت عمر من شده دیدن کربلای تو
ز کودکی شدم اسیر به بند عشقت ای حسین
مانده به گوش جان من نوای آشنای تو
منم غلام کوی تو مست می سبوی تو
که توشه گیرد این دلم بذکر با صفای تو
ذکر حسین حسین من ذخیره قیامت است
خوشم به جان مادرت که می زنم صدای تو
حسین شوم فدای تو فدای کربلای تو
حسین شوم فدای تو فدای کربلای تو
قیامت بی حسین غوغا ندارد
شفاعت بی حسین معنا ندارد
حسینی باش تا فردا نگویند
چرا پرونده ات امضا ندارد
یادمان باشد فقط یک شب است شب عاشورا فقط یک شب است شام غریبان و یادمان باشد که هیچ کدام نمیدانیم کی باید برویم فرصت کم است غنیمت شمریمش توی این شباو روزا همدیگرو فراموش نکنیم
به امید اینکه بین الحرمین قسمت هممون بشه ...
التماس دعا
یا علی